ای ستمها دیگری با من بیمارنکرد ازچه بامن نشوی یار چه می پرهیزی یارشوبا من بیمار چه می پرهیزی چیست مانع زمن زار چه می پرهیزی بگشا لعل شرکار چه می پرهیزی حرف زن ای بت خونخوار چه می پرهیزی نه حدیثی کنی اظهار چه می پرهیزی + نوشته شده در یکشنبه چهاردهم خرداد ۱۳۹۶ساعت 15:38 توسط فائق |

ما داغدیدگان زحمت بسیار کشیده ایم زبسکه طعنه به مردم نادان شنیده ایم زمانه ایست که از خویش گریزانیم زسیرامثال مهدی حق بین بازنشسته ایم + نوشته شده در یکشنبه چهاردهم خرداد ۱۳۹۶ساعت 15:49 توسط فائق |

گرمن رفتم زدنیای شما دیوانه ای کمتر درکاشانه ویران گشت حسرت خانه ای کمتر توشمع محفل افروزی من پروانه ای مسکین تودوش باش گرمن سوختم پروانه ای کمتر زیان سود عالم چیست از بود نبودما زدریا قطره ای افزون زخرمن دانه ای کمتر + نوشته شده در یکشنبه چهاردهم خرداد ۱۳۹۶ساعت 15:55 توسط فائق |

هواخواه توام جانا که می دانم که می دانی که هم نادیده می بینی و هم ناخوانده می خوانی ملامت گر چه دریابد میان عاشق و معشوق نه بیند چشم نابینا خصوصا سر پنهانی + نوشته شده در یکشنبه چهاردهم خرداد ۱۳۹۶ساعت 16:1 توسط فائق |

زندگی گفت که آخرچه شود حاصل من عشق فرمود ببین تا چه گوید دل من عقل نالید کجا حل شود این مشکل مرگ خندید که در منزل من منزل من + نوشته شده در دوشنبه پانزدهم خرداد ۱۳۹۶ساعت 9:2 توسط فائق |

شراب عشق نهان چیست زدیم درصف رندان هرچه باداباد که آگهست که کاووس کی کجا رفتند که واقفست که چون رفت سخت جم برباد ز حضرت لب شیرین هنوز می بینم که لاله می دهد از خون دیده فرهاد بیابیا که زمانی زی خراب شویم مگررسیم به گنجی دراین خراب آباد + نوشته شده در دوشنبه پانزدهم خرداد ۱۳۹۶ساعت 9:11 توسط فائق |

دل از ناآشنائیها بدرد آمد دوائی کو زبی دردی دلم خون شددل درد آشنائی کو دراین بازار بی رونق خریدار وفائی کو جوانی ماجرائی بود شدخاموش وخاکستر خدا را تازه سرگیرم جوانی ماجرائی کو + نوشته شده در یکشنبه چهاردهم خرداد ۱۳۹۶ساعت 15:20 توسط فائق |

ای وای براسیری از یادرفته باشد دردام مانده مرغی صیاد رفته باشد آواز تیشه امشب از بیستون نیامد گویا بخواب شیرین فرهادرفته باشد + نوشته شده در یکشنبه چهاردهم خرداد ۱۳۹۶ساعت 15:24 توسط فائق |

لذت مردم خورش وپوشش است لذت مردان روش وکوشش است

اگر از عترتم پرسی مطیع شرح قرآنم اگراز دین من پرسی مسلمانم مسلمانم نه خونی از فلک دارم نه از تقدیر میترسم نه ازواعظ نه از مفتی نه از آن لادولابی نه از کشتن نه از بستن نه از زنجیر می ترسم خدایا مالک الملکا تو از هرعالمی شاهی ترادارم چه غم دارم زحال من تو آگاهی + نوشته شده در پنجشنبه یازدهم خرداد ۱۳۹۶...

از عین علی دوعین مابیناشد وزلام علی لسان ماگویا شد دریای علی نورخدا می بینم آن نورمحمد وعلی پیدا شد + نوشته شده در پنجشنبه یازدهم خرداد ۱۳۹۶ساعت 22:59 توسط فائق |

حجاب شرم وعفت رادریده به زشتی یادکرده نام بنده زبان بگشاده بردشنام بنده ولی من هیچ بد از کسی نگویم بجز راه ادب راهی نجویم + نوشته شده در پنجشنبه یازدهم خرداد ۱۳۹۶ساعت 23:3 توسط فائق |

ما یارتوباشیم و تومارا نشناسی توهیچ ندانی کوجهان درنظر ماست درچرخ فلک روح الامین نوحه گرماست آن آدم وحوا زگل رهگذر ماست یک خیل ملایک به سما زیر پرماست این خلقت روز ازلی رانشناسی مایارتوباشیم وتومارانشناسی + نوشته شده در پنجشنبه یازدهم خرداد ۱۳۹۶ساعت 23:8 توسط فائق |

دل که رنجید ازکسی خرسند کردن مشکل است شیشه بشکسته راپیوند کردن مشکل است بار حمالان بدوش خود کشیدن ننگ نیست زیربارمنت نامرد رفتن مشکل است کوه ناهمواررا هموار کردن سخت نیست حرف ناهموار راهموار کردن مشکل است + نوشته شده در پنجشنبه یازدهم خرداد ۱۳۹۶ساعت 23:13 توسط فائق |

سالها پیرومذهب رندان کردیم تابه فتوای خرد حرص به زندان کردیم توبه کردیم که بنویسیم لب ساقی اکنون می گرم لب چرا گوش به نادان کردیم نقش مستور ومستی نه بدست من توست هرچه کردند همه از دولت قرآن کردیم + نوشته شده در جمعه دوازدهم خرداد ۱۳۹۶ساعت 9:18 توسط فائق |

چرخ وفلکا همین ترا عادت بس ناکس راکسان کنی کسان راناکس

مرغ بریان بچشم آدم سیر کمتراز برگ تره برخوان است وآن یکی دستگاه مروت نیست شلغم پخته هم مرغ بریان است + نوشته شده در جمعه دوازدهم خرداد ۱۳۹۶ساعت 9:20 توسط فائق |

هراكليتوس پسر بلوسون (Bloson) از شهر اِفِسوس است. او حدود شش قرن قبل از ميلاد زندگى مى كرد. خانواده او از اعيان و اشراف سلطنتى بود. وى برخلاف موقعيت اجتماعى و سياسى اش، به دنبال كسب مقام و رياست نرفت و آن را به برادرش واگذارد. از نظر ويژگى هاى شخصى، وى را فردى بدبين و بدگمان و انزواطلب به حساب

مِنْ إِجْلَالِ اللَّهِ إِجْلَالُ ذِي الشَّيْبَةِ الْمُسْلِمِ احترام گذاشتن به مسلمان مو سفيد از جمله تجليل خداست . + نوشته شده در شنبه ششم خرداد ۱۳۹۶ساعت 11:35 توسط فائق (زهراحق بين) |

1-زبان ، شاهدى است كه از باطن انسان خبر مى دهد و وجود اورا معرفى مى كند؛ 2-زبان ،حاكمى است كه حكم كردن ميان افراد و دشمنان :مسائل واختلافات را حل مى كند؛ 3-زبان ، گوينده اى است كه به وسيله آن پاسخ ها داده مى شود؛ 4-زبان ، شفاعت كننده اى است كه نياز انسان از راه آن برآورده مي شود؛ 5-زبان ، وصف كنند