اهل يافتن

تقديم به آنانکه:

اهل «يافتن» اند نه اهل «بافتن» و آنانکه متواضعانه معترفند «حقيقي» را يافته اند نه کل «حقيقت» را

روزي که

دانش لب آب زندگي مي کرد

انسان ، در تنبلي لطيف يک مرتع

با فلسفه هاي لاجوردي خوش بود

درسمت پرنده فکرمي کرد

بانبض درخت نبض او مي زد

مغلوب شرايط شقايق بود

مفهوم درشت شط

درقعرکلام اوتلاطم داشت

انسان، درمتن عناصر مي خوابيد

نزديک طلوع ترس بيدارمي شد

اماگاهي آوازغريب رشد

درمفصل ترد لذت مي پيچد

زانوي عروج

خاکي مي شد

آن وقت، انگشت تکامل

درهندسه دقيق اندوه

تنها مي ماند.